İSPİR MEŞESİ (Quercus macranthera Fisch. & C. A. Mey. ex Hoh. subsp. syspirensis (C. Koch.) Menitsky )
Morfolojik ve Botanik Özellikleri:
Anadolu'ya özgü endemik bir takson olup Bolu, Ankara, Kastamonu, Çorum, Amasya, Sivas, Gümüşhane, Yozgat, Sivas-Zara, Tunceli ve Erzurum'da 1000-1900 m'ler arasında Q. pubescens, P. nigra, P. sylvestris, Populus tremula, Juniperus communis subsp. nana ile karışıklığa girer veya saf ormanlar oluşturur (Hedge ve Yaltırık, 1982).
Kışın yaprağını döken, 7 m'ye kadar boylanabilen ağaçlardır. Genç sürgünler önceleri tüylü, daha sonra çıplaklaşır. Tomurcuklar 4-6 mm boyunda ve tüylüdür. Kulakçıklar ipliksi ve tüylüdür, yaklaşık 1-15 mm uzunluğunda ve terminal tomurcukların yanında kalıcıdır. Yapraklar ters yumurta biçiminde, kalın, 5-10 (3-13) cm boyunda, 3-5 (9) cm eninde olup genellikle sürgünlerin ucunda toplanmıştır. Yaprak ayası 5-9 çift düzenli ve sığ lopludur, tali lopçuk yoktur. Alt yüzü sarımtırak-kahverengi, keçe gibi sık tüylü, üst yüzü ise hemen hemen çıplak veya seyrek yıldız tüylüdür. Yaprak sapı 5-20 mm uzunluğunda ve genellikle tüylüdür. Meyve birinci yılda olgunlaşır. Kadeh yarım küre biçiminde, 1.5 cm çapında, sapsız ya da en fazla 6 mm uzunluğunda kalın bir sap ucunda yer alır. Kadeh pulları biz gibi sivri uçludur, gevşek kapanmıştır ve ince tüylüdür. Kadeh palamutun 1/2 ya da 2/3 ünü içine almıştır (Hedge ve Yaltırık, 1982; Yaltırık, 1984).
Kaynak
Orman Genel Müdürlüğü web sitesinde yer alan “Haftanın Ağacı" sayfalarının hazırlanmasında;
• Editörlüğü Prof. Dr. Ünal AKKEMİK tarafından yapılan ”Türkiye’nin Doğal-Egzotik Ağaç ve Çalıları” adlı yayınında,
• Orman Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanan “Orman Atlası” yayınında,
• Orman Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanan “Asli Ağaç Türleri” yayınında,
• Orman Genel Müdürlüğü,
Sıtkı ÖZTÜRK tarafından hazırlanan
“TÜRKİYE MEŞELERİ Teşhis ve Tanı Kılavuzu" (Orman Zararlılarıyla Mücadele Dairesi Başkanlığı – 2013) yayınında yer alan içerik ve görsellerden yararlanılmıştır.
Diğer Asli Orman Ağaçlarımız